Allah size eza etmez; sizler kendinize eza edersiniz. (Yunus Suresi, 49. Ayet)
Kötü bir şey yaşadığımızda, bize kötü bir kader yazıldığına inanırız ve hemen şikâyete tutunuruz; önce bir insana, bir olaya ve sonra da Allah’a… Oysa insan, bize yazılan dediğimiz o seçtiğimiz kader yolunu anlamak için dünyaya gelmiştir. Perdelerimiz kapanınca zorlanırız, çünkü neden seçtiğimizi hatırlamayız. İşte bize hatırlatılmak üzere önümüze projekte edilen senaryoları, sorgulayana kadar yaşayıp gideriz.Sorgulamayı, anlamayı ve hatırlamayı seçen insan, yaşadığı ezanın kendi zanları, beklentileri, inançları ve yanlış değer yargıları olduğuna uyanır. Bu uyanış acı vericidir ve yüzleşme cesareti ister. Ancak bunun ardından gelen, derin bir sükûnettir.